To Teatro Pasión σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες και την Πρεσβεία της Ισπανίας στην Αθήνα, παρουσιάζει, από τις 12 Μαρτίου ως τις 16 Απριλίου 2013, ένα Φεστιβάλ από θεατρικά αναλόγια με έργα από το ισπανόφωνο θέατρο. Συγκεκριμένα, θα παρουσιαστούν έξι κωμωδίες, πέντε από την Ισπανία και μία από τη Χιλή, που γνώρισαν επιτυχία στις σκηνές όχι μόνο της χώρας τους, αλλά και του εξωτερικού. H ισπανόφωνη δραματουργία διανύει περίοδο μεγάλης ακμής την τελευταία δεκαετία και στην Ελλάδα, κάποιες από τις παραστάσεις που έκαναν αίσθηση τα τελευταία χρόνια προέρχονται από αυτήν (π.χ. Ροτβάιλερ, La Chunga, Κίεβο, Η τρυφερή σου μολότοφ, Αριζόνα κ.ά.). Έξι σκηνοθέτες και περισσότεροι από 20 ηθοποιοί θα γνωρίσουν στο ελληνικό θεατρόφιλο κοινό, αλλά και στους επαγγελματίες του θεάτρου, έξι κωμωδίες που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

12.03-16.04.2013

FESTIVAL DE LECTURAS DRAMATIZADAS
Teatro español contemporáneo

Cada martes a las 18.00
Κάθε Τρίτη στις 6.00μ.μ.

El Teatro Pasión en colaboración con el Instituto Cervantes y la Embajada de España en Atenas, organizan desde el 12 de marzo hasta el 16 de abril un Festival de lecturas dramatizadas en cuyo marco se presentarán obras de teatro iberoamericano. Más concretamente se presentarán seis comedias – cinco de España y una de Chile – que se han estrenado con éxito en los escenarios tanto de su país como del extranjero. La dramaturgia iberoamericana está atravesando por un momento de gloria en lo que va de década, y en el territorio griego, algunas de las producciones que más han llamado la atención en estos últimos años provienen de ella (e.g. Rottweiler, La Chunga, Kiev, Tu ternura molotov, Arizona etc.). Seis directores y más de veinte actores darán a conocer a los amantes del teatro y a los profesionales del teatro griegos, seis comedias que se estrenan por primera vez en Grecia.

PROGRAMA - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

12.03.2013, 18:00 h.

¡Que no se entere nadie!... (hasta que pasen las elecciones)de Ignacio del Moral

Dirección: Nicoleta Vlavianú. Traducción: María Jatsiemanuíl.

Los personajes de este texto están inspirados en la eterna pareja amo-criado vigente desde Plauto, la comedia del siglo de Oro, la comedia del Arte, Molière... transmutados en político y secretario. Idealista uno, pragmático otro, en esta ocasión no es una esquiva dama lo que busca el protagonista, sino algo más esquivo aún: la manera de conciliar la honradez con el sentido político y la lealtad a los intereses de su partido. En medio de todo esto, se encuentra ante el naufragio de su matrimonio y se ve envuelto en un enredo sexual que pone en peligro toda su carrera.

A medio camino entre el moderno humor anglosajón y la comedia mediterránea y corporal, buscando referentes sociales y culturales muy próximos y localizados espaciotemporalmente, “Que no se entere nadie...” quiere ofrecer una reflexión sobre algunos males de nuestro tiempo.

Να μην το πάρουν είδηση! (πριν γίνουν οι εκλογές!) του Ιγνάθιο ντελ Μοράλ

Σκηνοθεσία: Νικολέτα Βλαβιανού. Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ.

Τα πρόσωπα του έργου είναι εμπνευσμένα από το αιώνιο δίδυμο κυρίου-υπηρέτη που έχει τις ρίζες του στον Πλαύτο, την κωμωδία του ισπανικού Χρυσού Αιώνα, την κομέντια ντελ άρτε, τον Μολιέρο... μεταμορφωμένο αυτή τη φορά σε πολιτικό-γραμματέα, με ιδεαλιστή τον ένα, ρεαλιστή τον άλλο. Στην περίπτωση αυτή ο πρωταγωνιστής δεν προσπαθεί να γοητεύσει μια δύσκολη γυναίκα, αλλά να πετύχει κάτι ακόμα πιο δύσκολο: να συνδυάσει την εντιμότητα με την πολιτική και τη νομιμότητα με τα συμφέροντα του κόμματός του. Μέσα σε όλα αυτά, έχει να αντιμετωπίσει και το ναυάγιο του γάμου του, ενώ παράλληλα βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα σεξουαλικό μπέρδεμα που βάζει σε κίνδυνο ολόκληρη την καριέρα του.

Το Να μην το πάρουν είδηση... ισορροπεί ανάμεσα στο σύγχρονο αγγλοσαξονικό χιούμορ και τη μεσογειακή, σωματική κωμωδία, και ψάχνει κοινωνικές και πολιτιστικές αναφορές κοντινές μας, φιλοδοξώντας να γίνει ο καθρέφτης για κάποια κακώς κείμενα της εποχής μας.

19.03.2013, 18:00 h.

Fugade Jordi Galcerán

Dirección: Soí Xanthopulu. Traducción: María Jatsiemanuíl.

Un alto cargo del gobierno acaba de dimitir por un asunto de corrupción. Desesperado, decide acabar con su vida, pero antes llama a una prostituta para despedirse del mundo con buen sabor de boca. Sin dar tiempo a que la profesional llegue, alguien llama a la puerta de su chalé. Es una vendedora de enseres de cocina. Esta visita cambiará su visión de la vida y le hará tomar una serie de decisiones impensables hasta entonces. Lo que nuestro hombre no sabe es que acaba de caer en un grupo de estafadores.

Fugaτου Τζόρντι Γκαλθεράν

Σκηνοθεσία: Ζωή Ξανθοπούλου. Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ.

Ο υπουργός Ισίδρο Γκαλιάνα κατηγορείται για δωροληψία. Απελπισμένος, αποφασίζει να αυτοκτονήσει, πριν το κάνει όμως τηλεφωνεί σε μια πόρνη και την προσκαλεί στο σπίτι του, για να φύγει ευχαριστημένος από τον μάταιο τούτο κόσμο. Πριν φτάσει όμως η πόρνη, χτυπάει την πόρτα τού σαλέ του μια άλλη γυναίκα, που παρουσιάζεται ως πλασιέ οικιακών αντικειμένων. Η επίσκεψη αυτή θα τον κάνει να αλλάξει γνώμη για ό,τι σχεδίαζε προηγουμένως και να πάρει μια σειρά από αποφάσεις που μέχρι τότε του ήταν αδιανόητες. Αυτό που δεν ξέρει όμως, είναι πως έχει πέσει σε μια καλά οργανωμένη σπείρα απατεώνων.

26.03.2013, 18:00 h.

Esta noche no estoy para nadie de Juan Carlos Rubio

Dirección: Varvara Duca. Traducción: María Jatsiemanuíl.

Carmen y Celia, madre e hija, ambas recién separadas, deciden ir a vivir juntas en un pequeño piso. Sin embargo, sus ex consiguen meterse en la vida de las dos mujeres con diferentes objetivos cada uno. A raíz de varias coincidencias, la situación se complicará, poniendo a prueba la relación entre las dos mujeres. Una comedia tierna sobre las relaciones humanas.

Απόψε δεν είμαι για κανέναντου Χουάν Κάρλος Ρούμπιο

Σκηνοθεσία: Βαρβάρα Δούκα. Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ.

Μητέρα και κόρη, η Κάρμεν και η Σέλια, έχουν χωρίσει πρόσφατα και αποφασίζουν να συγκατοικήσουν σε ένα μικρό διαμέρισμα. Οι δύο πρώην σύζυγοί τους όμως εξακολουθούν να μπαινοβγαίνουν στη ζωή τους με διαφορετικές προθέσεις ο καθένας και τα πράγματα περιπλέκονται μέσα από μια σειρά συμπτώσεων που θα βάλει σε δοκιμασία τη σχέση των δύο γυναικών. Μια τρυφερή κωμωδία για τις ανθρώπινες σχέσεις.

02.04.2013, 18:00 h.

Oé, oé, oé de Maxi Rodriguez

Dirección: Pandelís Dendakis. Traducción: María Jatsiemanuíl-Dimitris Psarás.

Desde el templo vano que es todo estadio de fútbol y a partir de tres personajes que confunden lo importante con lo secundario, Maxi Rodríguez pone toda su intuición crítica al servicio de una obra refrescante. El autor saca el teatro a la calle para reflexionar sobre lo que nos está pasando. Si elige el fútbol como excusa es porque sabe que la pasión desnuda al hombre, lo sincera, y si sus conclusiones son demoledoras es porque la actualidad no da para más.
Veranio, Toñito y Amancio son personajes familiares, grotescos y tiernos que llegan irremediablemente al fondo de las cosas. Los tres quieren escapar de una realidad frustrante y entierran su amargura en el fútbol, posiblemente porque ya no creen en nada, ni se sienten representados por nadie. El fútbol que es un buen pretexto para escaparse de lo serio, se convierte así en algo esencial para aquellos que empiezan perdiendo la esperanza y terminan perdiendo el rumbo. Dentro de esa lógica perversa, la televisión, responsable de un triste proceso de idiotización, acaba siendo el único dios que da sentido a sus vidas.

Οέ, οέ, οέ, οέ!του Μάξι Ροντρίγκεθ

Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης. Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ-Δημήτρης Ψαρράς.

Με αφετηρία τον ναό της ματαιοδοξίας που είναι κάθε γήπεδο ποδοσφαίρου και με σημείο αναφοράς τρεις χαρακτήρες που συγχέουν το σημαντικό με το δευτερεύον, ο Μάξι Ροντρίγκεθ θέτει όλη την κριτική του ικανότητα στην υπηρεσία ενός φρέσκου έργου. Ο συγγραφέας βγάζει το θέατρο στον δρόμο για να συλλογιστεί τι μας συμβαίνει. Επιλέγει το ποδόσφαιρο ως αφορμή, γιατί γνωρίζει ότι το πάθος απογυμνώνει τον άνθρωπο, τον κάνει ειλικρινή, κι αν τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ολέθρια, οφείλεται στο γεγονός ότι η σημερινή πραγματικότητα δεν προσφέρεται για κάτι άλλο.
Ο Βεράνιο, ο Τονίτο και ο Αμάνθιο είναι οικείοι, γκροτέσκοι και τρυφεροί χαρακτήρες που φτάνουν μοιραία στην ουσία των πραγμάτων. Και οι τρεις θέλουν να ξεφύγουν από μια απογοητευτική πραγματικότητα και πνίγουν την πικρία τους στο ποδόσφαιρο, ίσως γιατί δεν πιστεύουν σε τίποτα πια, ούτε νιώθουν κάτι να τους αντιπροσωπεύει. Το ποδόσφαιρο που είναι μια καλή δικαιολογία για να ξεφύγει κανείς απ’ το σοβαρό, μετατρέπεται έτσι σε κάτι ουσιώδες για εκείνους που αρχίζουν να χάνουν την ελπίδα και καταλήγουν να χάνουν τον δρόμο τους. Μέσα σ’ αυτήν τη στρεβλή λογική, η τηλεόραση, υπεύθυνη για μια τραγική διαδικασία αποβλάκωσης, ανάγεται στον μοναδικό θεό που δίνει νόημα στη ζωή τους.

09.04.2013, 18:00 h.

La tierra prometidade Guillem Clua

Dirección: Dimitris Plionis. Traducción: Dimitris Psarás.

Guillem Clua ha escrito La Tierra Prometida en un tono de farsa para adentrarse por primera vez en el tema del cambio climático y, sobre todo, en la ineficacia de las organizaciones internacionales para detener sus terribles consecuencias.
La acción se sitúa en la sede de la Organización de las Naciones Unidas de Nueva York en un futuro sin determinar. En la primera escena, Vincent Shawen, Presidente de la ficticia República de Malvati, se dirige a la Asamblea General vestido de buzo para llamar la atención a todos los países del mundo sobre el punto sin retorno al que el cambio climático ha llevado a su país. Su pequeño archipiélago casi ha desaparecido bajo el nivel creciente del océano, y pide a sus homólogos una isla a la que trasladar los 30.000 habitantes de su país, para poder fundar así una Nueva Malvati.
La obra sigue las peripecias del Presidente y su delegación diplomática (su propia hija y el Ministro de Asuntos Exteriores), que tienen que enfrentarse a situaciones surrealistas en sus múltiples encuentros con delegados de varias naciones del planeta. A su vez, mientras nuestros protagonistas tratan de salvar su país, también deberán enfrentarse a un dilema mucho más personal y complejo: las relaciones humanas y familiares que les unen, no solo como compatriotas, sino como familia.
Comedia, melodrama, análisis político y mitología se dan la mano para convertir La Tierra Prometida en una obra crítica, pero a la vez entretenida, sobre el que probablemente es el problema más acuciante al que se enfrenta la humanidad en estos momentos.

Η γη της επαγγελίαςτου Γκιλιέμ Κλούα

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Πλειώνης. Μετάφραση: Δημήτρης Ψαρράς.

Το έργο διαδραματίζεται σε μια μελλοντική εποχή: «το πόσο κοντινή ή μακρινή θα είναι, εξαρτάται από εμάς», λέει ο συγγραφέας. Το έργο του Γκιλιέμ Κλούα (που άρχισε να το γράφει στο Σπίτι της Λογοτεχνίας του ΕΚΕΜΕΛ στην Πάρο, τον Μάρτιο του 2010), πραγματεύεται με χιούμορ ένα μεγάλο θέμα της εποχής μας: την κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο Βίνσεντ Σάουεν, πρόεδρος των Μαλδίβων, της νησιωτικής χώρας που βρίσκεται στον Ινδικό ωκεανό, παρουσιάζεται στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ντυμένος με στολή δύτη! Η χώρα του βυθίζεται, καθώς οι πάγοι στους πόλους λιώνουν λόγω της κλιματικής αλλαγής, και ο ίδιος, μαζί με την κόρη του Κριστίν, που είναι παράλληλα Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων του κράτους, και τον υπουργό εξωτερικών Κάβι Αλτάφ, αποφασίζει να προσφύγει στον ΟΗΕ και να ζητήσει από τα κράτη-μέλη του να του παραχωρήσουν ένα κομμάτι στη δική τους επικράτεια, κατά προτίμηση νησί, όπου θα μπορέσει να μεταφέρει τους 30.000 κατοίκους των Μαλδίβων για να σωθούν.

Η περίπτωσή του «συγκινεί» αρκετές χώρες-μέλη του ΟΗΕ, που θέλουν να βοηθήσουν τις Μαλδίβες. Η Ελλάδα προσφέρει... την πείρα της, ο Καναδάς ένα νησί στον Βόρειο Πόλο, η Ισπανία τους προτείνει να κατοικήσουν στις δυτικές ακτές της, αλλά όχι όλοι μαζί, και άλλες χώρες τους προτείνουν λύσεις που είναι από μη εφαρμόσιμες μέχρι ταπεινωτικές.

Ο Βίνσεντ βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση, η οποία επιδεινώνεται, όταν η κόρη του Κριστίν- που έχει σχέση με τον Κάβι και είναι έγκυος, χωρίς ο πατέρας της να έχει ιδέα- προβαίνει σε πραξικόπημα και αυτοανακηρύσσεται πρόεδρος των Μαλδίβων. Το πραξικόπημα υποκινείται από τον Κάβι, ο οποίος θεωρεί πως ο πρόεδρος χειρίζεται λάθος το εθνικό θέμα και γελοιοποιεί τη χώρα, εμφανιζόμενος με στολή δύτη μπροστά στη Συνέλευση του ΟΗΕ και επαιτώντας ένα νησί για τον λαό του.

Ο Βίνσεντ μπροστά στο αδιέξοδο απειλεί πως θα αυτοκτονήσει, πέφτοντας από την ταράτσα του ουρανοξύστη των Ηνωμένων Εθνών, την τελευταία στιγμή όμως έρχεται ένα τηλεφώνημα από τον αντιπρόσωπο των ΗΠΑ, που προσφέρεται να δώσει λύση στο θέμα. Όλα φαίνονται να αλλάζουν, καθώς η θεοσεβής κυβέρνηση των ΗΠΑ προσφέρει το νησί του Μανχάτταν (!) -και μάλιστα χωρίς κανένα αντάλλαγμα- στους κατοίκους των Μαλδίβων, αλλά οι ελπίδες ναυαγούν, όταν ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ μαθαίνει πως η Κριστίν είναι έγκυος χωρίς την ευλογία της εκκλησίας...

Όταν και η τελευταία ελπίδα χάνεται, και στα σύγχρονα «δράματα», όπως στις αρχαίες τραγωδίες, τη λύση καλείται μερικές φορές να δώσει «ο από μηχανής θεός». Με τη διαφορά ότι εδώ δεν είναι ακριβώς «από μηχανής» αλλά... «από θαλάσσης»!

16.04.2013, 18:00 h.

Monogamiade Marco Antonio de la Parra

Dirección: Jristos Sapuntsís. Traducción: María Jatsiemanuíl

Dos hermanos, uno de posición social preeminente, con una vida aparentemente anodina, con una vida matrimonial aparentemente serena; el otro, el artista, el crápula, el que ha tenido varias parejas, ha entendido la vida de una manera más epicúrea. Una cita en un club privado sirve de detonante para que estos personajes nos muestren nuestras propias miserias, nuestras renuncias, mentiras, conflictos internos, envidias, fantasmadas. El autor chileno Marco Antonio de la Parra ejerce de psiquiatra y sus obras, además de unas sólidas estructuras dramáticas, incluso en esta ocasión con un convencionalismo aparentemente natural, indaga en nuestras profundidades, en nuestros comportamientos que son fruto de una educación, de un ambiente, más que de una disposición orgánica y perfectamente controlada por el individuo. Todo el entorno nos lleva a formarnos una propia vida paralela, tanto en la práctica, como en nuestros deseos de alcanzar alguna meta. Esa monogamia tan maltratada y mancillada como invocada. Después todo sucede según las circunstancias, la capacidad de adaptación o el grado de libertad que desee emplear cada cual para la vida ordinaria.

Μονογαμία του Μάρκο Αντόνιο ντε λα Πάρρα

Σκηνοθεσία: Χρήστος Σαπουντζής. Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ.

Δυο αδέρφια, ο ένας με εξέχουσα κοινωνική θέση, με μια ζωή άνετη, με μια οικογενειακή ζωή φαινομενικά ήρεμη, ο άλλος καλλιτέχνης, ακόλαστος, με πολλές ερωτικές περιπέτειες, που βλέπει τη ζωή με έναν τρόπο πιο "επικούρειο". Ο πρώτος ζητάει να συναντήσει τον δεύτερο σε ένα μπαρ για να του εκμυστηρευθεί ένα πρόβλημά του. Η συνάντηση γίνεται αφορμή να αποκαλυφθούν-μέσα από πολλές ανατροπές- όλες οι μνησικακίες, όλα τα κρυμμένα μυστικά και ψέματα, όλες οι ανομολόγητες εσωτερικές συγκρούσεις και των δυο τους, οι ζήλειες τους, τα φαντάσματά τους. Ο συγγραφέας Marco Antonio de la Parra, ψυχίατρος στην επαγγελματική του ζωή, ανατέμνει με μαεστρία την ψυχή των ηρώων του, με νυστέρι το χιούμορ, για να τους οδηγήσει τελικά στη λύτρωση και την αμοιβαία αποδοχή.
Η μονογαμία, στο όνομα της οποίας γίνονται τα πάντα, είναι τελικά εφικτή ή μήπως αποτελεί μια ακόμα από τις πολλές ανθρώπινες ουτοπίες;

En colaboración con el Teatro Pasión y la Embajada de España en Atenas.
En griego.
Σε συνεργία με το Teatro Pasión και την Πρεσβεία της Ισπανίας στην Αθήνα.
Στα ελληνικά.

Salón de actos del Instituto Cervantes de Atenas, Mitropóleos 23. Entrada libre.
Αίθουσα Εκδηλώσεων του Ινστιτούτου Θερβάντες, Μητροπόλεως 23. Είσοδος ελεύθερη