Άρθρα συνεργατών και από άλλες πηγές. Επιλέξτε από το μενού την κατηγορία που επιθυμείτε.
- Λεπτομέρειες
- natavak
Ο Αντόνι Γκαουντί (1852-1926) είναι ο πιο σημαντικός Καταλανός μοντερνιστής αρχιτέκτονας. Υπήρξε ένας άνθρωπος με αξιοσημείωτη προσωπικότητα, εσωστρεφή χαρακτήρα και με βαθιά θρησκευτική πίστη. Η κατάρτιση του πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη, σπουδάζοντας στο Επαρχιακό Πανεπιστήμιο της Αρχιτεκτονικής (Universidad Provincial de Arquitectura) και στο Νεομεσαιωνικό Πανεπιστήμιο, που διεύθυνε ο Elías Rogent. Οι σπουδές και οι δάσκαλοι του κάνουν τα πρώτα έργα του καλλιτέχνη να είναι ιστορικά, δηλαδή κτήρια που η αρχιτεκτονική τους θυμίζει το παρελθόν. Ο Γκαουντί φαίνεται να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το γοτθικό ρυθμό, ένα ρεύμα κοινό σε όλη την Ευρώπη, κάτι που τον κάνει ανοιχτό σε όλα τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής. Το έργο του μπορεί να χωριστεί σε δυο περιόδους:
- Λεπτομέρειες
- R de la Fuente
En su último ensayo, una recopilación de artículos publicados entre 2009 y 2012, el escritor griego Petros Márkaris ofrece un desolador retrato de su país inmerso en la ruina y el desánimo.
En Grecia, además de nuestro Parlamento con sus siete partidos políticos, existe un sistema no parlamentario que forman cuatro partidos: son los cuatro pedazos en los que se ha quedado dividida nuestra sociedad después de 18 meses de crisis económica. El creciente agravamiento de la crisis y la lucha diaria por la supervivencia no han logrado acortar las distancias entre estas partes. Muy al contrario, la brecha que las separa es cada vez mayor. Y, aunque se crean coaliciones entre ellas, hay también guerra en las trincheras.
- Λεπτομέρειες
- Administrador
Με αφορμή τις συναυλίες τους στην Κρήτη, το Miscelanea Guitar Quartet παραχώρησε στο ispania.gr μια αποκλειστική συνέντευξη.
To Miscelanea Guitar Quartet αποτελείται από τους: Κώστα Τοσίδη, Alejandro Diaz Bandrès, Γιώργο Περβολαράκη, Μάνο Αναστασάκη.
ispania.gr - Μιλήστε μας λίγο για τη δημιουργία του κουαρτέτου σας, πώς ξεκινήσατε;
Miscelanea Guitar Quartet - Γνωριστήκαμε το 2006, στο Σάλτσμπουρκ της Αυστρίας, όπου όλοι είχαμε βρεθεί εκεί για τον ίδιο σκοπό, σπουδές κιθάρας στο Πανεπιστήμιο Mozarteum. Ξεκινήσαμε ως φίλοι, στην πορεία κάποιοι από εμάς συγκάτοικοι, ώσπου κάποια στιγμή αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε να παίξουμε και μαζί.
- Λεπτομέρειες
- Administrador
Του Κωνσταντίνου Χαντζόπουλου
Η Μαδρίτη είναι μια μυστήρια και γεμάτη χάρη αρχόντισσα Ισπανίδα. Είναι βλοσυρή και μεγαλοπρεπής, και την ίδια στιγμή αισθησιακή και κοσμοπολίτικη, μα πάνω από όλα ξέρει να υποδέχεται τους καλεσμένους της. Από το «χρυσό τρίγωνο» που απλώνεται στο κέντρο της με τα τρία μεγάλα μουσεία: το Πράδο, το Ρέινα Σοφία και το Τύσσεν, μέχρι το καταπράσινο πάρκο «Ρετίρο», από την εναλλακτική, ζωντανή και με καλλιτεχνικό πνεύμα γειτονιά της Τσουέκα μέχρι την ξέφρενη συνοικία της Ουέρτας, όπου τα χιλιάδες μπαρ ανοίγουν τις πόρτες τους με λάτιν ρυθμούς στο βάθος, η Μαδρίτη τα διαθέτει όλα. Εκτός βέβαια από τη θάλασσα.
- Λεπτομέρειες
- Minotaur2000
Λίγες μέρες πριν επιστρέψει στη Βαρκελώνη, ο Γιώργης Χριστοδούλου μίλησε στο αγαπημένο mindradio.gr... για την Ισπανία, τη Φάβα, τα σχέδια του και τις διακοπές.
Νέα κυκλοφορία, η Φάβα. Τι μπορείς να μας πεις για αυτό το τραγούδι; Τι το κάνει να ξεχωρίζει; Και πότε θα έχουμε νέο ολοκληρωμένο δίσκο σου;
- Λεπτομέρειες
- R de la Fuente
Un artículo escrito por Mario Vargas Llosa, basado en la obra Pourquoi la Grèce? de Jacqueline de Romilly, que nos hace reflexionar acerca del pasado y presente griego.
En aquella cena, hace ya varios años, me sentaron junto a una señora de edad que cubría sus ojos con unos grandes anteojos oscuros. Era amable, elegante, hablaba un francés exquisito y, pese a que hacía grandes esfuerzos por disimularlo, en todo lo que decía y opinaba se traslucía una enorme cultura. Sólo a media cena advertí, por las grandes precauciones con que manejaba los cubiertos, que era ciega o, cuando menos, que su visión era mínima. Sólo después de despedirnos, averigüé que Jacqueline de Romilly era una gran helenista, catedrática de griego clásico en la École Normale y en la Sorbona, la primera mujer en ser elegida miembro del Colegio de Francia y una de las pocas representantes del género femenino en la Academia Francesa.

