Άρθρα συνεργατών και από άλλες πηγές. Επιλέξτε από το μενού την κατηγορία που επιθυμείτε.

Το σώμα παύει να είναι σώμα, βιολογικό υλικό, και γίνεται ένας χαρακτήρας...
M. Πούρκος

La a comunicación humana no se limita a las actividades verbales. En el acto de la comunicación un papel significante y a veces prioritario desempeña lo que denominamos lo no verbal. Bajo este término se esconde un amplio contenido de los signos y sistemas no lingüísticos que acompañan a la comunicación oral. Entre los principales podemos distinguir: la paralingüistica, la proxémica, la kinésica y la cronémica. La primera se ocupa, entre otros, de las cualidades de la voz. A través de la modulación de aquella o rompiendo el discurso verbal con los silencios y las pausas podemos matizar de manera significativa el mensaje verbal que deseamos transmitir. La distancia que mantenemos con otra persona durante la conversación o el contacto físico interpersonal y con el ambiente constituye el objeto de investigación de la proxémica. Los movimientos de nuestro cuerpo o las expresiones de la cara que las personas utilizan durante el acto de hablar o realizan para comunicarse sin que intervengan las palabras forman parte del sistema kinésico. Mientras que la cronémica se ocupa del concepto y de las actitudes que el ser humano tiene respecto al tiempo que maneja a diario (Poyatos, 1994: 20).

Tο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, μεταξύ άλλων προβλημάτων, χαρακτηρίζεται συχνά από έλλειψη αξιοκρατίας στην εκλογή και εξέλιξη μελών του Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ). Η πολιτισμικά και γεωγραφικά γειτονική μας Ισπανία έχει προκαλέσει την έκπληξη σε πολλούς επιστημονικούς κλάδους παγκοσμίως. Με το κείμενο αυτό παρουσιάζουμε το Ισπανικό μοντέλο αναφερόμενοι σε μερικά σημεία-κλειδιά της Ισπανικής έκπληξης. Η μίμηση του Ισπανικού μοντέλου προαπαιτεί, όπως θα δούμε παρακάτω, την δημιουργία μιας Ανεξάρτητης Αρχής Αξιολόγησης που θα θεσμοθετήσει Εθνικά Κριτήρια Εκλογής, Εξέλιξης και δια βίου Αξιολόγησης μελών ΔΕΠ ανά επιστημονικό πεδίο.

Η 27η Ιανουαρίου είναι η «Εθνική Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος». Για την ιστορία του πράγματος, η Βουλή των Ελλήνων καθιέρωσε, το 2004, με ομόφωνο ψήφισμά της την 27η Ιανουαρίου ως «Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος», που έπεσαν, μαζί με εκατομμύρια άλλους ομόθρησκούς τους θύματα του ναζιστικού ρατσισμού κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

της Αγλαΐας Κρεμέζη

Λίγοι έχουν την ικανότητα να αντισταθούν στις καλοτηγανισμένες πατάτες. Και πάντως εγώ δεν είμαι από εκείνους που μπορούν να τις προσπεράσουν αδιάφορα. Eπειδή αποφεύγω το αλάτι –και πατάτες τηγανητές ανάλατες δεν τρώγονται– έχω επινοήσει να τις συνοδεύω με πηχτό παραδοσιακό γιαούρτι ανακατεμένο με καυτερή μουστάρδα, και ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι.

«Απεριόριστη συγκινησιακή ικανότητα. Αυτό διαθέτει ο Montón και αυτό προσδίδει στο παίξιμό του έναν ρομαντισμό και μια εκφραστική δύναμη που ξεπερνάνε το σύνηθες. Το φλαμένκο –που τόσο έχει ανάγκη μια τέτοια αισθαντικότητα–, είναι γι’ αυτόν ούτε λίγο ούτε πολύ ένα τοπίο που εμπνέει και μια ωραία δικαιολογία για να γεννήσει όμορφες μελωδίες και μουσικές τόσο ιδιαίτερες που ο τρόπος που υφίστανται και ηχούν δε μας θυμίζει σε καμία περίπτωση τίποτα από αυτά που είχαμε ακούσει στο παρελθόν στο μουσικό σύμπαν του φλαμένκο.

Λίγο πριν από τη δύση του 2010, οι ηλιαχτίδες του ήλιου ετοιμάζονται να δώσουν τη θέση τους στα ελάχιστα φώτα της Αβάνας. Είναι απόγευμα και το αεροπλάνο της Αεροφλότ μετά από 13 ώρες πτήση από τη Μόσχα πετάει πάνω από το αεροδρόμιο «Χοσέ Μαρτί», με τα χρώματα του ουρανού να παίζουν με την αγωνία και την προσμονή μας.

Για 4 άτομα

Υλικά:
300 γρ. φακές
1 τσορίθο (γλυκό ή πικάντικο, ανάλογα με το γούστο)
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 καρότα
1 μικρό ποτήρι λάδι
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 φύλλο δάφνης